Molkenboer03

Ik ontmoette Floor tijdens een bijeenkomst van de Koninklijke Nederlandse Organisatie van Verloskundigen (KNOV). Zij was daar om de stem van de zwangere te vertegenwoordigen vanuit haar rol als oprichtster van zelfbewustzwanger.nl, een online videoprogramma dat vrouwen voorlichting geeft en inspiratie biedt om vanuit vertrouwen zwanger te zijn en zich voor te bereiden op de bevalling.
Nieuwsgierig naar haar beweegredenen en haar verhaal zat ik kort na onze eerste ontmoeting bij haar aan de keukentafel.
Het werd een openhartig gesprek over angst, vertrouwen, seksueel misbruik en vooral kracht.

Wat is voor jou de aanleiding geweest om je in te zetten voor de geboortezorg?
Ik geloof dat je alleen vanuit vertrouwen jouw potentieel tot bloei kunt brengen.
Doordat ik als trainer en coach veel opdrachten in de geboortezorg heb mogen doen, en door mijn eigen levenservaringen met mijn baringen, leerde ik een aantal dingen over de geboortezorg: Er wordt ten eerste vóór de ander gedacht, of dat nou voor samenwerkingspartners is of voor de cliënt. Ten tweede ligt de focus op de vermijdbare babysterfte en alles moet dat doel dienen. Daarmee zijn we gericht op risico’s. Communicatie gaat dus vanuit angst. En angst is heel besmettelijk.
Als gevolg krijg je steeds meer angstige zwangeren en hoge cijfers voor interventies, keizersnedes, inleidingen etc. In een maatschappij waar we al steeds meer in ons hoofd leven, en waar alles maakbaar is of lijkt, hebben we als vrouwen niet bepaald een gemakkelijke uitgangspositie om vol overgave zwanger te zijn met positieve gevoelens of gevoel van eigen regie. Voor een baring hebben we ons volledige potentieel nodig, het vraagt oervrouwkracht en kwaliteit van overgave. Daarvoor is een enorme dosis vertrouwen nodig.
Als je vanuit vertrouwen kunt baren en je gesteund voelt in een context van vertrouwen in jou en jouw kracht, kunnen we onze baby’s vanuit vertrouwen hun start in het leven laten beleven. En dat is cruciaal in onze maatschappij. Een maatschappij van vertrouwen vraagt een start van leven vanuit vertrouwen. Ik wil me inzetten om bewustzijn te ontwikkelen, vrouwen te steunen en te stimuleren om vanuit vertrouwen zwanger te zijn, regie te ervaren en vanuit vertrouwen te baren, en zorgverleners te ondersteunen bij het bieden van maatwerk in dialoog met de cliënten. Daarom ben ik zelfbewustzwanger.nl gestart.

“Ik leefde vanuit mijn hoofd, me steeds afvragend: wat is verstandig? Hoe doe ik het goed?”

Hoe hebben jouw ervaringen in het verleden invloed gehad op jouw eigen baringsproces?
Van mijn 11e tot mijn 13e jaar ben ik seksueel misbruikt door mijn vader. Om met deze ervaring te leven heb ik een soort van survival-modus gecreëerd. Ik leefde vanuit mijn hoofd, me steeds afvragend: wat is verstandig? Hoe doe ik het goed? Ik was streng voor mezelf en mijn lijf. Was slecht in het kennen van mijn grenzen en het voelen van mijn behoeften, en wist niet hoe ik deze kenbaar kon maken aan anderen. Ik dacht dat, omdat ik gesprekken had gevoerd met een psycholoog over mijn jeugd, ik de boel goed verwerkt had. Ik wist niet dat je lijf ook een ‘geheugen’ heeft. Dat je bekken de plek is waar het ‘celgeheugen’ zit dat te maken heeft met schending van vertrouwen en veiligheid. Zowel emotioneel als in mijn geval ook fysiek. Hier kwam ik pas achter omdat ik na de bevalling van mijn tweede dochter een ontzettend lieve kraamverzorgster had. Toen ze me masseerde moest ik ineens ontzettend huilen. Zij was degene die mét mij praatte, in plaats van tégen mij, en me deed beseffen dat mijn trauma was geraakt.
Als je baart krijgt je lijf de opdracht om het bekken totaal te openen en in overgave te gaan naar wat er loskomt. Daar ‘ja’ tegen te zeggen en je niet te verzetten. In verzet kun je niet openen. Je baart niet alleen je baby, maar ook de trauma’s die in dat gebied zijn opgeslagen.

Wat heb jij nodig gehad, maar niet gekregen tijdens jouw zwangerschappen en bevallingen?
Ik was niet wetend op dit vlak. Bij de intake met mijn verloskundige heb ik aangegeven dat ik seksueel misbruikt was, maar dat ik het goed verwerkt had. De verloskundige heeft daarop alleen gevraagd of ik moeite had met vaginaal onderzoek. Ik zei ‘nee’. Daarmee was het onderwerp gesloten en is er nooit meer over gesproken.
Mijn ervaring is dat de begeleiding, met alle goede intenties, vooral bezig was met mijn risico’s in kaart te brengen en mij toe te spreken wat ik moest doen. Er werd niet mét mij gesproken of gevraagd waarom het voor mij lastig was naar de signalen van mijn lijf te luisteren. Ik werd niet begeleid bij beslissingen, er werd informatie naar mij toegezonden. Ik heb ervaren dat protocollen de regel waren. Dat je mocht afwijken van een protocol wist ik niet.
Ik heb me niet gesteund gevoeld in regie te nemen, vanuit vertrouwen zwanger te zijn.
Wat moeten vrouwen weten?
Een vrouwenkwaliteit die wij hebben is het ‘host’ zijn. We hosten niet alleen nieuw leven, maar ook onszelf, onze gevoelens en gedachten. Als je niet ‘thuis’ bent in je lijf, kun je geen ‘host’ zijn voor jezelf.
Het levert plezier, vrijheid en kracht op als je veerkrachtig kunt reageren op wat er op je pad komt en je steeds de regie houdt in je leven.

Het programma Zelf Bewust Zwanger is gratis te volgen op www.zelfbewustzwanger.nl